Today, on September 14, we remember the victims of the Greek Genocide who were killed in Asia Minor between 1914 and 1923.
According to the Greek Genocide Resource Center:
"The Greek Genocide (or Ottoman Greek Genocide) refers to the systematic extermination of the native Greek (Rûm) subjects of the Ottoman Empire before, during and after World War I (1914-1923). It was instigated by two successive governments of the Ottoman Empire; the İttihad ve Terakki Cemiyeti (Committee of Union and Progress or CUP) also known as the Young Turks and the Turkish Nationalist movement under the command of Mustafa Kemal Atatürk. It included massacres, forced relocations and death marches, summary expulsions, boycotts, rape, forced conversion to Islam, conscription into labor battalions, arbitrary executions and destruction of Christian Orthodox cultural, historical and religious monuments."
Initially, the persecution and extermination campaign against the Greeks of the Ottoman Empire had started in a very haphazard, unorganized manner after the emergence of the Young Turks revolution in 1908, primarily centering in Eastern Thrace (i.e. today's European part of Turkey). However, in 1914, the previously unorganized methods to exterminate the Greeks became systematic in Eastern Thrace and immediately throughout the Ottoman Empire - including Asia Minor, the Armenian Highlands, and in the Levant.
On January 12, 1914, the first official mention that 'organized massacres' were taking place in the areas of Eastern Thrace and western Asia Minor against the Greek population came from Metropolitan Bishop Chrysostomos of Smyrna who wrote his first of forty-two letters directed to the Ecumenical Patriarchate, reporting on widespread massacres and violence against Greeks and other Christians throughout the empire. Getting wind of the Bishop's reports, Ottoman authorities arrested Chrysostomos in August of that year, and sentenced him to house arrest at the Patriarchate, where he stayed until 1918.
From the over one million victims killed in the Greek Genocide throughout the Ottoman Empire, it is estimated that upwards of 800,000 Greeks were killed in Asia Minor.
Some of the atrocities in Asia Minor included:
To learn more about the Greek Genocide, please visit the Greek Genocide Resource Center here.
//
14 Σεπτεμβρίου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας
Σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, θυμόμαστε τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων που σφαγιάστηκαν στη Μικρά Ασία μεταξύ το 1914 και 1923.
Σύμφωνα με το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων:
«Η Γενοκτονία των Ελλήνων αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση των ιθαγενών Ελλήνων (Ρωμιών) υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1923). Υποκινήθηκε από δύο διαδοχικές κυβερνήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: την İttihad ve Terakki Cemiyeti (δηλ. το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου ή ΚΕΠ), γνωστή και ως Νεότουρκοι, και το Τουρκικό Εθνικιστικό κίνημα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Περιλάμβανε σφαγές, αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις και πορείες θανάτου, απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες, μποϊκοτάζ, βιασμούς, αναγκαστικός εξισλαμισμός, στρατολόγηση σε τάγματα εργασίας, αυθαίρετες εκτελέσεις και καταστροφή χριστιανικών ορθόδοξων πολιτιστικών, ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων.»
Αρχικά, η εκστρατεία διωγμού και εξόντωσης εναντίον των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ξεκινήσει με έναν ανοργάνωτο τρόπο μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, με επίκεντρο κυρίως την Ανατολική Θράκη (δηλαδή το σημερινό ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας). Ωστόσο, αυτές οι ανοργάνωτες μέθοδοι εξόντωσης αλλάζουν και παίρνουν μια συστηματική μορφή στην Ανατολική Θράκη το 1914, και αμέσως μετά σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία - δηλ. στην Μικρά Ασία, στα Αρμενικά Υψίπεδα, και στην Ανατολική Μεσόγειος (Λεβάντες).
Στις 12 Ιανουαρίου 1914, η πρώτη επίσημη αναφορά για 'οργανωμένες σφαγές' στην Ανατολική Θράκη και την δυτική Μικρά Ασία εναντίον του ελληνικού πληθυσμού προήλθε από τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος έγραψε την πρώτη από τις σαράντα δύο επιστολές του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναφέροντας τις συνεχιζόμενες εκτεταμένες σφαγές και τη βία εναντίον των Ελλήνων και άλλων χριστιανών σε διάφορα σημεία της αυτοκρατορίας. Μαθαίνοντας για τις επιστολές του Μητροπολίτη, οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τον Χρυσόστομο τον Αύγουστο του ίδιου έτους και τον καταδίκασαν σε κατ' οίκον περιορισμό στο Πατριαρχείο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1918.
Από τα πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτιμάται ότι περίπου 800.000 Έλληνες σφαγιάστηκαν στη Μικρά Ασία.
Μερικές από τις φρικαλεότητες στη Μικρά Ασία περιελάμβαναν:
Για να μάθετε περισσότερα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, επισκεφθείτε το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων εδώ.
_____
Last update: September 13, 2026
According to the Greek Genocide Resource Center:
"The Greek Genocide (or Ottoman Greek Genocide) refers to the systematic extermination of the native Greek (Rûm) subjects of the Ottoman Empire before, during and after World War I (1914-1923). It was instigated by two successive governments of the Ottoman Empire; the İttihad ve Terakki Cemiyeti (Committee of Union and Progress or CUP) also known as the Young Turks and the Turkish Nationalist movement under the command of Mustafa Kemal Atatürk. It included massacres, forced relocations and death marches, summary expulsions, boycotts, rape, forced conversion to Islam, conscription into labor battalions, arbitrary executions and destruction of Christian Orthodox cultural, historical and religious monuments."
Initially, the persecution and extermination campaign against the Greeks of the Ottoman Empire had started in a very haphazard, unorganized manner after the emergence of the Young Turks revolution in 1908, primarily centering in Eastern Thrace (i.e. today's European part of Turkey). However, in 1914, the previously unorganized methods to exterminate the Greeks became systematic in Eastern Thrace and immediately throughout the Ottoman Empire - including Asia Minor, the Armenian Highlands, and in the Levant.
On January 12, 1914, the first official mention that 'organized massacres' were taking place in the areas of Eastern Thrace and western Asia Minor against the Greek population came from Metropolitan Bishop Chrysostomos of Smyrna who wrote his first of forty-two letters directed to the Ecumenical Patriarchate, reporting on widespread massacres and violence against Greeks and other Christians throughout the empire. Getting wind of the Bishop's reports, Ottoman authorities arrested Chrysostomos in August of that year, and sentenced him to house arrest at the Patriarchate, where he stayed until 1918.
From the over one million victims killed in the Greek Genocide throughout the Ottoman Empire, it is estimated that upwards of 800,000 Greeks were killed in Asia Minor.
Some of the atrocities in Asia Minor included:
- May 1914: The Persecution of the Greeks of Ayvali and Moschonisia;
- May 12, 1914: The Persecution of the Greeks of Erythrae (Urla);
- May 25, 1914: The Ecumenical Patriarchate declared the Christian church under persecution;
- June 12, 1914: The Massacre of Greeks at Phocaea (Foça), Ionia;
- c. December 11, 1916: The First deportation of Greeks at Samsun, Pontus and environs;
- November 2, 1918: Ethnic Greek members of the Ottoman Parliament submitted a report estimating that 750,000 people had been killed or displaced since the onset of massacres and persecution four years prior;
- May 19, 1919: Mustafa Kemal Atatürk landed in Samsun, Pontus, with an order to quell the violence against the Greeks and Armenians of the region. However, instead of following orders, he encouraged the continuation of the massacres and incited Turkish civilians and military officials to join him in his nationalist movement;
- June 1919: The Massacre of the Boy Scouts at Aydin. The massacre of 31 boy scouts and their leader was committed by the then young Adnan Menderes, who was elected to the office of Prime Minister of Turkey decades later;
- June 23, 1920: The Massacre of Greeks at Fulacik, Bithynia;
- August 27, 1920: The Massacre of Greeks at İznik (Nicaea), Bithynia;
- February 18, 1921: The Massacre of Greeks at Konzes, Bithynia;
- July 4, 1921: The Second deportations of Greeks at Samsun, Pontus and environs;
- April 1922: The Third deportations of Greeks at Samsun, Pontus and environs;
- September 13, 1922: The Holocaust of Smyrna occurred after Kemalist soldiers started a fire in the Armenian and then the Greek quarters of the city. Hundreds of thousands of Greeks, Armenians and foreigners ran to the Smyrna quay to try to save themselves. Kemalists committed a wholesale massacre in the city and anarchy ensued;
- January 30, 1923: The Convention Concerning the Exchange of Greek and Turkish Populations was signed during the Lausanne Convention. The agreement provided for the mandated expulsion of Orthodox Christians from Turkey to Greece and of Muslims from Greece to Turkey and was to take effect on May 1, 1923; this population exchange was pushed by Mustafa Kemal in his bid to Turkify Turkey.
To learn more about the Greek Genocide, please visit the Greek Genocide Resource Center here.
//
14 Σεπτεμβρίου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας
Σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, θυμόμαστε τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων που σφαγιάστηκαν στη Μικρά Ασία μεταξύ το 1914 και 1923.
Σύμφωνα με το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων:
«Η Γενοκτονία των Ελλήνων αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση των ιθαγενών Ελλήνων (Ρωμιών) υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1923). Υποκινήθηκε από δύο διαδοχικές κυβερνήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: την İttihad ve Terakki Cemiyeti (δηλ. το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου ή ΚΕΠ), γνωστή και ως Νεότουρκοι, και το Τουρκικό Εθνικιστικό κίνημα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Περιλάμβανε σφαγές, αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις και πορείες θανάτου, απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες, μποϊκοτάζ, βιασμούς, αναγκαστικός εξισλαμισμός, στρατολόγηση σε τάγματα εργασίας, αυθαίρετες εκτελέσεις και καταστροφή χριστιανικών ορθόδοξων πολιτιστικών, ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων.»
Αρχικά, η εκστρατεία διωγμού και εξόντωσης εναντίον των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ξεκινήσει με έναν ανοργάνωτο τρόπο μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, με επίκεντρο κυρίως την Ανατολική Θράκη (δηλαδή το σημερινό ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας). Ωστόσο, αυτές οι ανοργάνωτες μέθοδοι εξόντωσης αλλάζουν και παίρνουν μια συστηματική μορφή στην Ανατολική Θράκη το 1914, και αμέσως μετά σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία - δηλ. στην Μικρά Ασία, στα Αρμενικά Υψίπεδα, και στην Ανατολική Μεσόγειος (Λεβάντες).
Στις 12 Ιανουαρίου 1914, η πρώτη επίσημη αναφορά για 'οργανωμένες σφαγές' στην Ανατολική Θράκη και την δυτική Μικρά Ασία εναντίον του ελληνικού πληθυσμού προήλθε από τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος έγραψε την πρώτη από τις σαράντα δύο επιστολές του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναφέροντας τις συνεχιζόμενες εκτεταμένες σφαγές και τη βία εναντίον των Ελλήνων και άλλων χριστιανών σε διάφορα σημεία της αυτοκρατορίας. Μαθαίνοντας για τις επιστολές του Μητροπολίτη, οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τον Χρυσόστομο τον Αύγουστο του ίδιου έτους και τον καταδίκασαν σε κατ' οίκον περιορισμό στο Πατριαρχείο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1918.
Από τα πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτιμάται ότι περίπου 800.000 Έλληνες σφαγιάστηκαν στη Μικρά Ασία.
Μερικές από τις φρικαλεότητες στη Μικρά Ασία περιελάμβαναν:
- Μάιος 1914: Διώξεις εναντίον των Ελλήνων του Αϊβαλί και των Μοσχονησίων.
- 12 Μαΐου 1914: Διώξεις εναντίον των Ελλήνων της Ερυθραίας.
- 25 Μαΐου 1914: Το Οικουμενικό Πατριαρχείο κήρυξε την Χριστιανική εκκλησία υπό διωγμό.
- 12 Ιουνίου 1914: Σφαγή των Ελλήνων της Φώκαιας της Ιωνίας.
- γ/σ 11 Δεκεμβρίου 1916: Η πρώτη εκτόπιση των Ελλήνων της Σαμψούντας, στον Πόντο, και στα περίχωρα.
- 2 Νοεμβρίου 1918: Έλληνες βουλευτές του Οθωμανικού Κοινοβουλίου υπέβαλαν έκθεση, στην οποία εκτιμάται ότι 750.000 άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους ή είχαν εκτοπιστεί από την έναρξη των σφαγών και των διώξεων τέσσερα χρόνια νωρίτερα.
- 19 Μαΐου 1919: Ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου, με εντολή να καταστείλει τη βία κατά των Ελλήνων και των Αρμενίων της περιοχής. Ωστόσο, αντί να ακολουθήσει τις διαταγές, ενθάρρυνε τη συνέχιση των σφαγών και υποκίνησε Τούρκους πολίτες και στρατιωτικούς αξιωματούχους να τον ακολουθήσουν στο εθνικιστικό του κίνημα.
- Ιούνιος 1919: Σφαγή των Προσκόπων του Αϊδινίου. Η σφαγή 31 προσκόπων και του αρχηγού τους διαπράχθηκε από τον τότε νεαρό Αντνάν Μεντερές, ο οποίος εξελέγη πρωθυπουργός της Τουρκίας δεκαετίες αργότερα.
- 23 Ιουνίου 1920: Σφαγή των Ελλήνων στο Φουλατζίκ της Βιθυνίας.
- 27 Αυγούστου 1920: Σφαγή των Ελλήνων στη Νίκαια της Βιθυνίας.
- 18 Φεβρουαρίου 1921: Σφαγή των Ελλήνων στο Κοντζές της Βιθυνίας.
- 4 Ιουλίου 1921: Η δεύτερη εκτόπιση των Ελλήνων της Σαμψούντας, στον Πόντο, και στα περίχωρα.
- Απρίλιος 1922: Η τρίτη εκτόπιση των Ελλήνων της Σαμψούντας, στον Πόντο, και στα περίχωρα.
- 13 Σεπτεμβρίου 1922: Η Καταστροφή της Σμύρνης (ή το Ολοκαύτωμα της Σμύρνης) έλαβε χώρα αφού Κεμαλικοί στρατιώτες έβαλαν φωτιά στις αρμενικές και στη συνέχεια στις ελληνικές συνοικίες της πόλης. Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες, Αρμένιοι και ξένοι έτρεξαν στην προκυμαία της Σμύρνης για να προσπαθήσουν να σωθούν. Οι Κεμαλιστές διέπραξαν μια μαζική σφαγή στην πόλη και ακολούθησε αναρχία.
- 30 Ιανουαρίου 1923: Η Σύμβαση για την Ανταλλαγή Ελληνικών και Τουρκικών Πληθυσμών υπογράφηκε κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Λωζάνης. Η συμφωνία προέβλεπε την υποχρεωτική απέλαση Ορθόδοξων Χριστιανών από την Τουρκία στην Ελλάδα και Μουσουλμάνων από την Ελλάδα στην Τουρκία. Η ανταλλαγή πληθυσμών επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ την 1η Μαΐου 1923. Αυτή η ανταλλαγή πληθυσμών προωθήθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ στην προσπάθειά του να τουρκοποιήσει την Τουρκία.
Για να μάθετε περισσότερα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, επισκεφθείτε το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων εδώ.
_____
Last update: September 13, 2026
RSS Feed