May 19 - Day of Remembrance of the Greek Genocide in Pontus

Today, we remember the victims of the Greek Genocide who were killed in the region of Pontus in northern Asia Minor between 1916 and 1923.

According to the Greek Genocide Resource Center:

"The Greek Genocide (or Ottoman Greek Genocide) refers to the systematic extermination of the native Greek (Rûm) subjects of the Ottoman Empire before, during and after World War I (1914-1923). It was instigated by two successive governments of the Ottoman Empire; the İttihad ve Terakki Cemiyeti (Committee of Union and Progress or CUP) also known as the Young Turks and the Turkish Nationalist movement under the command of Mustafa Kemal Atatürk. It included massacres, forced relocations and death marches, summary expulsions, boycotts, rape, forced conversion to Islam, conscription into labor battalions, arbitrary executions and destruction of Christian Orthodox cultural, historical and religious monuments."

Initially, the persecution and extermination campaign against the Greeks of the Ottoman Empire had started in a very haphazard, unorganized manner after the emergence of the Young Turks revolution in 1908, primarily centering in Eastern Thrace (i.e. today's European part of Turkey). However, in 1914, the previously unorganized methods to exterminate the Greeks became systematic in Eastern Thrace and immediately throughout the Ottoman Empire - including Asia Minor, the Armenian Highlands, and in the Levant.

On January 12, 1914, the first official mention that 'organized massacres' were taking place in the areas of Eastern Thrace and western Asia Minor against the Greek population came from Metropolitan Bishop Chrysostomos of Smyrna who wrote his first of forty-two letters directed to the Ecumenical Patriarchate, reporting on widespread massacres and violence against Greeks and other Christians throughout the empire. Getting wind of the Bishop's reports, Ottoman authorities arrested Chrysostomos in August of that year, and sentenced him to house arrest at the Patriarchate, where he stayed until 1918.

In December of 1916, fearing that the Greeks in Pontus would side with the advancing Russian Army that had gained a foothold in eastern Pontus during the Caucasus Campaign of WWI, Ottoman authorities hastily implemented their genocidal policy on the Greeks in western Pontus. In the area of Samsun and the general environs, tens of thousands of Greeks were rounded up. Deportations and massacres ensued, and by January of 1917 close to a hundred Greek villages were destroyed.

On May 19, 1919, Mustafa Kemal (Atatürk) was sent to Pontus by the Sublime Porte with orders to put an end to the violence and massacres in the region. However, Kemal disobeyed orders and instead encouraged Turkish soldiers and civilians to continue on with the mass slaughter, and incited them to join him in his nationalist movement.

By 1922, over three thousand years of Greek presence in the region of Pontus came to an abrupt end. Following the forced population exchange in 1923, any Greek who refused to leave was forced to convert to Islam.

From the over one million victims killed in the Greek Genocide throughout the Ottoman Empire, it is estimated that around 353,000 Greeks were killed in Pontus, accounting for around one-third of the death toll in the Greek Genocide.

Some of the atrocities in Pontus included:

1. 1914: As the Greek Genocide unfolded across Eastern Thrace and western Asia Minor, isolated reports emerged of violence and massacres against Greeks and Armenians in the Pontus region;
   
   
2. Mid January 1915: Ottoman authorities started blaming their Christian soldiers for the empire's failures on the battlefield against the Russians in the early period of WWI. Armenians and Greeks in Pontus were targeted. Greek men of military age were forced into the labor battalions;
   
   
3. Late January 1915: Some Greeks broke away from the forced labor battalions and formed rebel groups in the mountains to protect themselves against Ottoman persecution;
   
   
4. Mid 1916: Cases of deportations of Greeks reported throughout Pontus, including an article in the New York Times published on August 21, 1916 with the headline: "Turks Deporting Greeks.; Civilian Concentration Camp Victims Attacked and Despoiled.";
   
   
5. c. early December 1916*: The First Deportation of Greeks in Samsun and environs commenced;
   *Considered the start of the Greek Genocide in Pontus
   
   
6. 1917: Pontic Greek leaders started discussing the idea of the establishment of an autonomous Republic of Pontus. Following Venizelos' defeat in the crucial 1920 elections in Greece, the idea no longer looked feasible to Greece's allies. Following the forced population exchange between Greece and Turkey in 1923, the idea was abandoned;
   
   
7. December 29, 1918: Bishop Germanos of Amasya and Samsun recounted the atrocities committed by the Turks throughout Pontus in a letter he sent to the Pont-Euxin Unredeemed Greeks Committee, a lobby group that was headquartered in Marseille, France;
   
   
8. May 19, 1919*: Mustafa Kemal (Atatürk) was sent by the Sublime Porte to Pontus to put an end to the violence and massacres; however, he disobeyed and encouraged the continuation of the slaughter;
   * In 1994, the Hellenic Parliament voted unanimously to officially designate May 19 as the annual Day of Remembrance for the Greek Genocide in Pontus
   
   
9. February-August 1920: The massacres at Bafra take place. The Turks set Bafra on fire and everything is destroyed. The few who survived were deported to the interior of Asia Minor.
   
   
10. June 1921: The Second Deportation of Greeks in Samsun and environs commenced;
    
    
11. August 20, 1921: The Amasya Trials commenced. These show trials were orchestrated by the Kemalist Nationalists and resulted in the execution of around 450 Greeks, under a "legal" pretext. The Turks purposely held these trials in Amasya as the city was far away from any foreign presence;
    
    
12. September 11-12, 1921: The Sacrifice of the Children of Sanda occurred;
    
    
13. April 1922: The Third Deportation of Greeks in Samsun and environs commenced;
    
    
14. January 30, 1923: The Convention Concerning the Exchange of Greek and Turkish Populations was signed during the Lausanne Convention. The agreement provided for the mandated expulsion of Orthodox Christians from Turkey to Greece and of Muslims from Greece to Turkey and was to take effect on May 1, 1923; this population exchange was pushed by Mustafa Kemal in his bid to Turkify Turkey.

To learn more about the Greek Genocide, please visit the Greek Genocide Resource Center here.


//


​19 Μαΐου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Σήμερα, θυμόμαστε τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων που σφαγιάστηκαν στον Πόντο μεταξύ το 1916 και 1923.

Σύμφωνα με το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων:

«Η Γενοκτονία των Ελλήνων αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση των ιθαγενών Ελλήνων (Ρωμιών) υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1923). Υποκινήθηκε από δύο διαδοχικές κυβερνήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: την İttihad ve Terakki Cemiyeti (δηλ. το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου ή ΚΕΠ), γνωστή και ως Νεότουρκοι, και το Τουρκικό Εθνικιστικό κίνημα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Περιλάμβανε σφαγές, αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις και πορείες θανάτου, απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες, μποϊκοτάζ, βιασμούς, αναγκαστικός εξισλαμισμός, στρατολόγηση σε τάγματα εργασίας, αυθαίρετες εκτελέσεις και καταστροφή χριστιανικών ορθόδοξων πολιτιστικών, ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων.»

Αρχικά, η εκστρατεία διωγμού και εξόντωσης εναντίον των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ξεκινήσει με έναν ανοργάνωτο τρόπο μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, με επίκεντρο κυρίως την Ανατολική Θράκη (δηλαδή το σημερινό ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας). Ωστόσο, αυτές οι ανοργάνωτες μέθοδοι εξόντωσης αλλάζουν και παίρνουν μια συστηματική μορφή στην Ανατολική Θράκη το 1914, και αμέσως μετά σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία - δηλ. στην Μικρά Ασία, στα Αρμενικά Υψίπεδα, και στην Ανατολική Μεσόγειος (Λεβάντες).

Στις 12 Ιανουαρίου 1914, η πρώτη επίσημη αναφορά για 'οργανωμένες σφαγές' στην Ανατολική Θράκη και την δυτική Μικρά Ασία εναντίον του ελληνικού πληθυσμού προήλθε από τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος έγραψε την πρώτη από τις σαράντα δύο επιστολές του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναφέροντας τις συνεχιζόμενες εκτεταμένες σφαγές και τη βία εναντίον των Ελλήνων και άλλων χριστιανών σε διάφορα σημεία της αυτοκρατορίας. Μαθαίνοντας για τις επιστολές του Μητροπολίτη, οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τον Χρυσόστομο τον Αύγουστο του ίδιου έτους και τον καταδίκασαν σε κατ' οίκον περιορισμό στο Πατριαρχείο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1918.

Τον Δεκέμβριο του 1916, φοβούμενοι ότι οι Έλληνες στον Πόντο θα υποστήριζαν τον Ρωσικό Στρατό που είχε καταλάβει τον ανατολικό Πόντο κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας του Καυκάσου στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οθωμανικές αρχές εφάρμοσαν βιαστικά την γενοκτονική τους πολιτική εναντίον των Ελλήνων στις δυτικές περιοχές του Πόντου. Στην περιοχή της Σαμψούντας και στα περίχωρα, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες συνελήφθησαν. Ακολούθησαν απελάσεις και σφαγές και μέχρι τον Ιανουάριο του 1917 σχεδόν εκατό ελληνικά χωριά καταστράφηκαν.

Στις 19 Μαΐου 1919, ο Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στάλθηκε από την Υψηλή Πύλη στον Πόντο με εντολή να τερματίσει τη βία και τις σφαγές στην περιοχή. Ωστόσο, Ο Κεμάλ δεν υπάκουσε στις διαταγές και αντ' αυτού ενθάρρυνε Τούρκους στρατιώτες και πολίτες να συνεχίσουν τη μαζική σφαγή, και τους υποκίνησε να τον ακολουθήσουν στον εθνικιστικό του κίνημα.

Μέχρι το 1922, η πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια ελληνικής παρουσίας στην περιοχή του Πόντου έληξε απότομα. Μετά την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, κάθε Έλληνας που αρνήθηκε να φύγει αναγκάστηκε να ασπαστεί το Ισλάμ.

Από τα πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα που σφαγιάστηκαν στη Γενοκτονία των Ελλήνων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτιμάται ότι περίπου 353.000 Έλληνες σφαγιάστηκαν στον Πόντο, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα τρίτο του αριθμού των νεκρών της Γενοκτονίας των Ελλήνων.

Μερικές από τις φρικαλεότητες στον Πόντο περιελάμβαναν:

1. 1914: Καθώς η γενοκτονία των Ελλήνων εκτυλίσσονταν στην Ανατολική Θράκη και τη δυτική Μικρά Ασία, υπήρξαν μεμονωμένες αναφορές για βία και σφαγές εναντίον Ελλήνων και Αρμενίων στην περιοχή του Πόντου.
   
   
2. Μέσα Ιανουαρίου 1915: Οι οθωμανικές αρχές άρχισαν να κατηγορούν τους χριστιανούς στρατιώτες τους για τις αποτυχίες της αυτοκρατορίας στο πεδίο της μάχης εναντίον των Ρώσων στις αρχές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Στοχοποιήθηκαν Αρμένιοι και Έλληνες στον Πόντο. Οι Έλληνες στρατιωτικής ηλικίας αναγκάστηκαν να καταταγούν στα τάγματα εργασίας.
   
   
3. Τέλη Ιανουαρίου 1915: Μερικοί Έλληνες αποσχίστηκαν από τα τάγματα εργασίας και σχημάτισαν ανταρτικές ομάδες στα βουνά για να προστατευτούν από τις οθωμανικές διώξεις.
   
   
4. Μέσα 1916: Αναφορές για περιπτώσεις απελάσεων Ελλήνων σε όλο τον Πόντο, συμπεριλαμβανομένου ενός άρθρου στους New York Times που δημοσιεύτηκε στις 21 Αυγούστου 1916 με τον τίτλο: "Οι Τούρκοι διώχνουν τους Έλληνες. Θύματα στρατοπέδων συγκέντρωσης δέχτηκαν επίθεση και λεηλατήθηκαν."
   
   
5. γ/σ αρχές Δεκεμβρίου 1916*: Ξεκίνησε η πρώτη απέλαση των Ελλήνων στη Σαμψούντα και τα περίχωρα.
   *Θεωρείται η έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων στον Πόντο
   
   
6. 1917: Οι ηγέτες στον Πόντο άρχισαν να συζητούν την ιδέα της ίδρυσης μιας αυτόνομης Δημοκρατίας του Πόντου. Μετά την ήττα του Βενιζέλου στις κρίσιμες εκλογές του 1920 στην Ελλάδα, η ιδέα δεν φαινόταν πλέον εφικτή στους συμμάχους της Ελλάδας. Μετά την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923, η ιδέα εγκαταλείφθηκε.
   
   
7. 29 Δεκεμβρίου 1918: Ο Επίσκοπος Αμάσειας και Σαμψούντας Γερμανός αφηγήθηκε τις φρικαλεότητες που διέπραξαν οι Τούρκοι σε όλο τον Πόντο σε μια επιστολή που έστειλε στην Επιτροπή Αλύτρωτων Ελλήνων του Εύξεινου-Πόντου, η οποία ήταν ένα λόμπι με έδρα στη Μασσαλία της Γαλλίας.
   
   
8. 19 Μαΐου 1919*: Ο Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στάλθηκε από την Υψηλή Πύλη στον Πόντο για να τερματίσει τη βία και τις σφαγές. Ωστόσο, δεν υπάκουσε και ενθάρρυνε τη συνέχιση της σφαγής.
   * Το 1994, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την επίσημη ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως ετήσιας Ημέρας Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο.
   
   
9. Φεβρουάριος-Αύγουστος 1920: Έγιναν οι σφαγές στην Μπάφρα. Οι Τούρκοι πυρπολούν την Μπάφρα και τα πάντα καταστρέφονται. Οι λίγοι που επέζησαν απελάθηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.
   
   
10. Ιούνιος 1921: Ξεκίνησε η Δεύτερη Απέλαση των Ελλήνων στη Σαμψούντα και τα περίχωρα.
    
    
11. 20 Αυγούστου 1921: Ξεκίνησαν οι Δίκες της Αμάσειας. Αυτές οι δίκες-παρωδίες οργανώθηκαν από τους Κεμαλιστές Εθνικιστές και οδήγησαν στην εκτέλεση περίπου 450 Ελλήνων, με «νόμιμο» πρόσχημα. Οι Τούρκοι διεξήγαγαν σκόπιμα αυτές τις δίκες στην Αμάσεια, καθώς η πόλη ήταν μακριά από οποιαδήποτε ξένη παρουσία.
    
    
12. 11-12 Σεπτεμβρίου 1921: Έγινε η Θυσία των Νηπίων της Σάντας.
    
    
13. Απρίλιος 1922: Ξεκίνησε η Τρίτη Απέλαση των Ελλήνων στη Σαμψούντα και τα περίχωρα.
    
    
14. 30 Ιανουαρίου 1923: Η Σύμβαση για την Ανταλλαγή Ελληνικών και Τουρκικών Πληθυσμών υπογράφηκε κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης της Λωζάνης. Η συμφωνία προέβλεπε την υποχρεωτική απέλαση Ορθόδοξων Χριστιανών από την Τουρκία στην Ελλάδα και Μουσουλμάνων από την Ελλάδα στην Τουρκία. Η ανταλλαγή πληθυσμών επρόκειτο να τεθεί σε ισχύ την 1η Μαΐου 1923. Αυτή η ανταλλαγή πληθυσμών προωθήθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ στην προσπάθειά του να τουρκοποιήσει την Τουρκία.

Για να μάθετε περισσότερα για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, επισκεφθείτε το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων εδώ.

_____
Photo with children: "The last students of Fatsa, Pontus, 1924"; Image #122/α; Having survived the genocide, these children were eventually sent to Greece during the forced population exchange which took effect in 1923, and lasting well into 1924. Credit: Enosi Pontion Pierias