April 6 - Day of Remembrance of the Greek Genocide in Eastern Thrace

Today, we remember the victims of the Greek Genocide who were killed in Eastern Thrace between 1914 and 1922. The genocide in other areas of the Ottoman Empire officially ended one year later in 1923. 

According to the Greek Genocide Resource Center:

"The Greek Genocide (or Ottoman Greek Genocide) refers to the systematic extermination of the native Greek (Rûm) subjects of the Ottoman Empire before, during and after World War I (1914-1923). It was instigated by two successive governments of the Ottoman Empire; the İttihad ve Terakki Cemiyeti (Committee of Union and Progress or CUP) also known as the Young Turks and the Turkish Nationalist movement under the command of Mustafa Kemal Atatürk. It included massacres, forced relocations and death marches, summary expulsions, boycotts, rape, forced conversion to Islam, conscription into labor battalions, arbitrary executions and destruction of Christian Orthodox cultural, historical and religious monuments."

Initially, the persecution and extermination campaign against the Greeks of the Ottoman Empire had started in a very haphazard, unorganized manner after the emergence of the Young Turks revolution in 1908, primarily centering in Eastern Thrace (i.e. today's European part of Turkey). However, in 1914, the previously unorganized methods to exterminate the Greeks became systematic in Eastern Thrace and immediately throughout the Ottoman Empire - including Asia Minor, the Armenian Highlands, and in the Levant.

The massacres of unarmed Greeks in Eastern Thrace had started as far back as the Balkan Wars of 1912-1913. In early 1913, print media reported that an organized massacre took place in the region in January.

The following year, on January 12, 1914, the first official mention that 'organized massacres' were taking place in the areas of Eastern Thrace and western Asia Minor against the Greek population came from Metropolitan Bishop Chrysostomos of Smyrna who wrote his first of forty-two letters directed to the Ecumenical Patriarchate, reporting on widespread massacres and violence against Greeks and other Christians throughout the empire. Getting wind of the Bishop's reports, Ottoman authorities arrested Chrysostomos in August of that year, and sentenced him to house arrest at the Patriarchate, where he stayed until 1918.

From the over one million victims killed in the Greek Genocide throughout the Ottoman Empire, it is estimated that around 100,000 Greeks were killed in Eastern Thrace.

Some of the atrocities in Eastern Thrace included:

1. 1909 onward: Boycotts against the Greeks in the Ottoman Empire commenced in Eastern Thrace and other areas, months after Crete declared unilateral union with Greece. Eventually, the boycotts would be a tool used against the other Christians as well during the entirety of the genocidal period;
   
   
2. 1912-1913: Over 15,000 unarmed Greeks were massacred in Eastern Thrace according to historian Tessa Hoffman (GGRC, 2020);
   
   
3. 1913: Deportations in Eastern Thrace commenced;
   
   
4. January 25, 1913: The Massacre of Greeks at Oikonomeio (Turkish: Kumburgaz). This massacre with a death toll of between 96 and 140 victims was the first recorded massacre of Greeks that was reported in print media;
   
   
5. 1914: Mass deportation of Greeks intensify throughout Eastern Thrace. Some Greeks were forced to walk west towards Greece, while others were sent to the interior of Asia Minor;
   
   
6. April 6, 1914: During Easter, 200 families are deported from Stranza (Turkish: Binkılıç). From this point in history, the persecution and massacre of Greeks in Eastern Thrace become systematic. Descendants of the Greeks of Eastern Thrace refer to this day as "Black Easter";
   
   
7. March/April 1915: Over 25,000 Greeks in Gallipoli were given a few hours' notice to abandon their homes and their businesses and were deported to the interior of Asia Minor upon German orders under the guise of "military necessity" as the Gallipoli Campaign was being fought during World War I;
   
   
8. 1916: Fearing repercussions, Ottoman authorities forced Greeks to sign official documents declaring that they left their ancestral lands on their own accord;
   
   
9. 1918: By the end of the year, thousands of Greek villages were destroyed throughout Eastern Thrace. The Greek population was decimated. C.U.P authorities are arrested;
   
   
10. 1919-1920: Kemalist nationalists continued the genocidal policies of the previous C.U.P authorities in Eastern Thrace;
    
    
11.  August 10, 1920: Eastern Thrace was ceded to Greece following the defeat of the Central Powers (Germany, Austro-Hungary, Bulgaria and Ottoman Empire) during WWI. Many Greeks who had previously fled, returned back to Eastern Thrace. The region would remain calm for a few years;
    
    
12.  September 15-23, 1922: Following the Greek defeat in the Greco-Turkish War in Asia Minor, Mustafa Kemal threatened the western powers and a crisis broke out called the Chanak Crisis. Kemal demanded Eastern Thrace and Constantinople be ceded to Turkey. On September 23, the British relented;
    
    
13. October 11, 1922: The Armistice of Mudanya was an agreement signed between Turkey on the one hand and the Allies (Italy, France and the UK) on the other. One of the terms of the agreement included Greek troops leaving Eastern Thrace within a fifteen day period. Greece acceded to this agreement on October 14. The Armistice of Mudanya paved the way for the final settlement between all parties at the Lausanne Conference which started in November 1922;
    
    
14. November 25, 1922: As stipulated in the terms of the October 11, 1922 signing of the Armistice of Mudanya, the Greek military withdrew all its forces from the region of Eastern Thrace and control was ceded to Turkey. Around 400,000 Greeks (250,000 civilians and 150,000 soldiers were forced to evacuate the region in a very short period of time. This would be formalized by the Treaty of Lausanne in July 1923;
    
    
15. End of November to December, 1922: Kemalists resumed their genocidal policies upon taking control of Eastern Thrace to make sure that no Greek remains;

​
To learn more about Eastern Thrace during the Greek Genocide, you can read an in-depth overview on the Greek Genocide Resource Center here


//


6 Απριλίου - Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη

Σήμερα, θυμόμαστε τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων που σφαγιάστηκαν στην Ανατολική Θράκη μεταξύ 1914 και 1922. Η γενοκτονία σε άλλες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έληξε επίσημα ένα χρόνο αργότερα, το 1923.

Σύμφωνα με το Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων:

«Η Γενοκτονία των Ελλήνων αναφέρεται στη συστηματική εξόντωση των ιθαγενών Ελλήνων (Ρωμιών) υπηκόων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1923). Υποκινήθηκε από δύο διαδοχικές κυβερνήσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: την İttihad ve Terakki Cemiyeti (δηλ. το Κομιτάτο Ένωσης και Προόδου ή ΚΕΠ), γνωστή και ως Νεότουρκοι, και το Τουρκικό Εθνικιστικό κίνημα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Περιλάμβανε σφαγές, αναγκαστικές μετεγκαταστάσεις και πορείες θανάτου, απελάσεις με συνοπτικές διαδικασίες, μποϊκοτάζ, βιασμούς, αναγκαστικός εξισλαμισμός, στρατολόγηση σε τάγματα εργασίας, αυθαίρετες εκτελέσεις και καταστροφή χριστιανικών ορθόδοξων πολιτιστικών, ιστορικών και θρησκευτικών μνημείων.»

Αρχικά, η εκστρατεία διωγμού και εξόντωσης εναντίον των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ξεκινήσει με έναν ανοργάνωτο τρόπο μετά την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908, με επίκεντρο κυρίως την Ανατολική Θράκη (δηλαδή το σημερινό ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας). Ωστόσο, αυτές οι ανοργάνωτες μέθοδοι εξόντωσης αλλάζουν και παίρνουν μια συστηματική μορφή στην Ανατολική Θράκη το 1914, και αμέσως μετά σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία - δηλ. στην Μικρά Ασία, στα Αρμενικά Υψίπεδα, και στην Ανατολική Μεσόγειος (Λεβάντες).

Οι σφαγές άοπλων Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη είχαν ξεκινήσει ήδη από τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Στις αρχές του 1913, τα έντυπα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι μια οργανωμένη σφαγή έλαβε χώρα στην περιοχή αυτή τον Ιανουάριο.

Στις 12 Ιανουαρίου 1914, η πρώτη επίσημη αναφορά για 'οργανωμένες σφαγές' στην Ανατολική Θράκη και την δυτική Μικρά Ασία εναντίον του ελληνικού πληθυσμού προήλθε από τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο Σμύρνης, ο οποίος έγραψε την πρώτη από τις σαράντα δύο επιστολές του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναφέροντας τις συνεχιζόμενες εκτεταμένες σφαγές και τη βία εναντίον των Ελλήνων και άλλων χριστιανών σε διάφορα σημεία της αυτοκρατορίας. Μαθαίνοντας για τις επιστολές του Μητροπολίτη, οι οθωμανικές αρχές συνέλαβαν τον Χρυσόστομο τον Αύγουστο του ίδιου έτους και τον καταδίκασαν σε κατ' οίκον περιορισμό στο Πατριαρχείο, όπου παρέμεινε μέχρι το 1918.

Από τα πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία, εκτιμάται ότι γύρω στα 100.000 Έλληνες σφαγιάστηκαν στην Ανατολική Θράκη.

Μερικές από τις φρικαλεότητες στην Ανατολική Θράκη περιελάμβαναν:

1. 1909 και μετά: Ξεκίνησαν τα μποϊκοτάζ εναντίον των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ανατολική Θράκη και σε άλλες περιοχές, μήνες αφότου η Κρήτη κήρυξε μονομερή ένωση με την Ελλάδα. Τελικά, τα μποϊκοτάζ θα αποτελούσαν ένα εργαλείο που θα χρησιμοποιούνταν και εναντίον των άλλων Χριστιανών καθ' όλη τη διάρκεια της γενοκτονικής περιόδου.
   
   
2. 1912-1913: Πάνω από 15.000 άοπλοι Έλληνες σφαγιάστηκαν στην Ανατολική Θράκη, σύμφωνα με την ιστορικό Tessa Hoffman (GGRC, 2020).
   
   
3. 1913: Ξεκίνησαν οι απελάσεις στην Ανατολική Θράκη.
   
   
4. 25 Ιανουαρίου 1913: Σφαγή του Οικονομείου (Τουρκικά: Kumburgaz). Αυτή η σφαγή με αριθμό νεκρών μεταξύ 96 και 140 θυμάτων ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη σφαγή Ελλήνων που αναφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης.
   
   
5. 1914: Οι μαζικές απελάσεις Ελλήνων εντείνονται σε όλη την Ανατολική Θράκη. Μερικοί Έλληνες αναγκάστηκαν να πάνε δυτικά προς την Ελλάδα, ενώ άλλοι στάλθηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.
   
   
6. 6 Απριλίου 1914: Κατά τη διάρκεια του Πάσχα, 200 οικογένειες απελαύνονται από τη Στράνζα (Τουρκικά: Binkılıç). Από αυτό το σημείο στην ιστορία, οι διωγμοί και οι σφαγές των Ελλήνων στην Ανατολική Θράκη γίνονται συστηματικές. Οι απόγονοι των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης αναφέρονται σε αυτήν την ημέρα ως «Μαύρο Πάσχα».
   
   
7. Μάρτιος/Απρίλιος 1915: Πάνω από 25.000 Έλληνες στην Καλλίπολη έλαβαν προειδοποίηση λίγων ωρών για να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους και απελάθηκαν στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας με γερμανικές διαταγές με το πρόσχημα της «στρατιωτικής αναγκαιότητας», καθώς η Εκστρατεία της Καλλίπολης διεξαγόταν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
   
   
8. 1916: Φοβούμενοι τις επιπτώσεις, οι οθωμανικές αρχές ανάγκασαν τους Έλληνες να υπογράψουν επίσημα έγγραφα που δήλωναν ότι εγκατέλειψαν τα προγονικά τους εδάφη με δική τους πρωτοβουλία.
   
   
9. 1918: Μέχρι το τέλος του έτους, χιλιάδες ελληνικά χωριά καταστράφηκαν σε όλη την Ανατολική Θράκη. Ο ελληνικός πληθυσμός αποδεκατίστηκε. Οι αρχές του Κ.Ε.Π. συλλαμβάνονται.
   
   
10. 1919-1920: Οι κεμαλιστές συνέχισαν τις γενοκτονικές πολιτικές των προηγούμενων αρχών του Κ.Ε.Π. στην Ανατολική Θράκη.
    
    
11. 10 Αυγούστου 1920: Η Ανατολική Θράκη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα μετά την ήττα των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Βουλγαρία και Οθωμανική Αυτοκρατορία) κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Πολλοί Έλληνες που είχαν προηγουμένως φύγει, επέστρεψαν στην Ανατολική Θράκη. Η περιοχή θα παρέμενε ήρεμη για μερικά χρόνια.
    
    
12. 15-23 Σεπτεμβρίου 1922: Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο στη Μικρά Ασία, ο Μουσταφά Κεμάλ απείλησε τις δυτικές δυνάμεις και ξέσπασε μια κρίση που ονομάστηκε Κρίση του Τσανάκκαλε. Ο Κεμάλ απαίτησε την παραχώρηση της Ανατολικής Θράκης και της Κωνσταντινούπολης στην Τουρκία. Στις 23 Σεπτεμβρίου, οι Βρετανοί υποχώρησαν.
    
    
13. 11 Οκτωβρίου 1922: Η Ανακωχή των Μουδανιών ήταν μια συμφωνία που υπογράφηκε μεταξύ της Τουρκίας από την μία πλευρά και των Συμμάχων (Ιταλία, Γαλλία και Ηνωμένο Βασίλειο) από την άλλη. Ένας από τους όρους της συμφωνίας περιελάμβανε την αποχώρηση των ελληνικών στρατευμάτων από την Ανατολική Θράκη εντός δεκαπενθήμερης περιόδου. Η Ελλάδα προσχώρησε σε αυτή τη συμφωνία στις 14 Οκτωβρίου. Η Ανακωχή των Μουδανιών άνοιξε το δρόμο για την τελική διευθέτηση μεταξύ όλων των μερών στη Διάσκεψη της Λωζάνης, η οποία ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1922.
    
    
14. 25 Νοεμβρίου 1922: Όπως οριζόταν στους όρους της υπογραφής της Ανακωχής των Μουδανιών στις 11 Οκτωβρίου 1922, ο ελληνικός στρατός απέσυρε όλες τις δυνάμεις του από την περιοχή της Ανατολικής Θράκης και ο έλεγχος παραχωρήθηκε στην Τουρκία. Περίπου 400.000 Έλληνες (250.000 πολίτες και 150.000 στρατιώτες) αναγκάστηκαν να εκκενώσουν την περιοχή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό θα επισημοποιούνταν με τη Συνθήκη της Λωζάνης τον Ιούλιο του 1923.
    
    
15. Τέλη Νοεμβρίου έως Δεκέμβριος 1922: Οι Κεμαλιστές επανέλαβαν τις γενοκτονικές τους πολιτικές μετά την ανάληψη του ελέγχου της Ανατολικής Θράκης για να βεβαιωθούν ότι δεν θα παρέμενε κανένας Έλληνας.

Για να μάθετε περισσότερα για την Ανατολική Θράκη κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Ελλήνων, μπορείτε να διαβάσετε μια εις βάθος επισκόπηση στα αγγλικά του Κέντρο Πόρων της Γενοκτονίας των Ελλήνων εδώ.